وام و وام سهام

در

خوانندگان منظم وبلاگ Angel One آگاه خواهند بود که ما اغلب در مورد ابعاد مختلف بازارهای مالی صحبت می کنیم. در این وبلاگ ، ما در مورد یک عمل تجاری صحبت خواهیم کرد که معمولاً مشخص نیست. این عمل معمولاً در بین معامله گران باتجربه که دوست دارند از حد معمول خطر بیشتری را به خود اختصاص دهند ، محبوب است. این عمل وام سهام و وام گرفته شده است. در این مقاله ، ما با بحث در مورد معنای آنها ، وام سهام و وام را خواهیم فهمید. ما در مورد اینکه چه نوع سهام یک معامله گر می تواند وام یا وام بدهد ، صحبت خواهیم کرد ، شباهت ها و تفاوت های وام گرفتن/وام دادن انواع دیگر دارایی های سرمایه ، چرا خطر وام گرفتن سهام بزرگتر از خرید سهام و سایر اطلاعات جالب است.

وام و وام سهام چیست (یا وام و وام گرفتن اوراق بهادار)

سهام می تواند مانند سایر انواع دارایی ها وام یا وام گرفته شود. به طور دقیق تر ، سهام هایی که به عنوان مشتقات مالی در بازار معاملات آینده و گزینه ها تجارت می کنند ، می توانند وام و وام گرفته شوند.

وام گیرنده فردی است که انتظار دارد قیمت سهام در آینده نزدیک کاهش یابد. وام دهنده معمولاً یک فرد عالی Networth (HNI) است که هیچ برنامه کوتاه مدت برای پاک کردن منابع خود ندارد. بیایید به انگیزه های هر دو بازیکن در یک طرح وام امنیتی و وام بگوییم.

یک فرد عالی Networth نمی خواهد سهام خود را بفروشد. او معتقد است که موقعیت فعلی وی به او بازده طولانی مدت خواهد داد. با این حال ، این بدان معنا نیست که دارایی های سهام وی باید یک دارایی بیکار و بدون بازده کوتاه مدت باشد. او می تواند با وام دادن آنها به یک معامله گر و شارژ نرخ بهره ، پتانسیل درآمد سهام خود را فعال کند. این نرخ بهره به عنوان حق بیمه گفته می شود.

از طرف دیگر وام گیرنده آرزو می کند سقوط مورد انتظار در ارزش سهام را در آینده نزدیک به سود تبدیل کند. او می خواهد در عملی به نام فروش کوتاه شرکت کند. فروش کوتاه بر خلاف موقعیت طولانی است. هنگامی که معتقد است ارزش آن بالا می رود ، یک معامله گر در یک دارایی مالی موقعیت طولانی می گیرد. از طرف دیگر ، اگر تحلیل یک معامله گر به او بگوید که ارزش سهام در حال کاهش است ، پس می تواند موقعیت کوتاهی را در نظر بگیرد. در یک تجارت موقعیت کوتاه سه مرحله وجود دارد:

• وام: معامله گر باید سهام مربوطه را از شخصی که دارای آنها است وام بگیرد. برای این کار ، وام گیرنده نیاز به پرداخت نرخ بهره دارد.
• فروش: در مرحله بعدی ، وام گیرنده سهام وام گرفته شده را در بازار آزاد به فروش می رساند.
• خرید: اگر پیش بینی وام گیرنده درست باشد ، می تواند انتظار داشته باشد که قیمت سهام کاهش یابد. هنگامی که این اتفاق بیفتد ، او می تواند همان سهام را از بازار آزاد با نرخ تخفیف خریداری کند. قیمتی که او در آن سهام فروخته است بیشتر از قیمتی است که در آن بازپرداخت می کند. این تفاوت دستاوردهای وی از تجارت را تشکیل می دهد.
• بازگشت: وام گیرنده به سادگی سهام خود را که وام گرفته است باز می گرداند.

آیا وام یا وام گرفتن سهام مانند وام یا وام گرفتن دارایی دیگر است؟

بله و خیر. شباهت هایی وجود دارد مانند وام گیرنده باید نرخ بهره را بپردازد و قبل از پایان دوره تصدی ، دارایی را برگرداند.

تفاوت هایی نیز وجود دارد. نرخ بهره توسط وام دهنده تعیین نمی شود ، بلکه توسط نیروهای بازار تقاضا و عرضه است.

چرا وام گرفتن از خرید خطرناک تر است؟

فرض کنید یک معامله گر سهام یک شرکت فرضی به نام Platinum Tech را خریداری می کند. بلافاصله پس از اینکه معامله گر موقعیت خود را گرفت و در آینده شرکت سهم داشت ، قیمت سهام به دلیل تغییر مدیریت کاهش می یابد. اکنون ، این خلاف انتظارات معامله گر است ، و مطمئناً منابع وی کاهش یافته است. اما معامله گر می تواند منتظر تغییرات مدیریت اخیر باشد. اگر اصول فن آوری پلاتین جامد باشد ، این شرکت طوفانی را آب می کند که احتمالاً قیمت سهام آن دوباره بالا می رود. معامله گر می تواند مواضع خود را هنگام تغییر مسیر بازار پاک کند و قیمت ها در جهت مورد نظر خود به طرز مطلوبی حرکت کنند.

با این حال ، به عنوان وام گیرنده سهام ، یک معامله گر لوکس ندارد که منتظر بماند تا از هرگونه چرخش غیر منتظره و نامطلوب وقایع منتظر بماند. بیایید نمونه ای از معامله گر دیگری را بگیریم که سهام شرکت فرضی دیگر ، Gold Tech را وام می گیرد. معامله گر انتظار دارد که قیمت سهام فناوری طلا به سمت پایین روند نزولی داشته باشد و امیدوار است با فروش کوتاه سهام سود کسب کند.

برخلاف انتظارات او ، Gold Tech در حال اجرا گاو نر است. شاید آنها محصول جدیدی را معرفی کنند که با بسیاری از افراد مورد توجه قرار گیرد و سرمایه گذاران عجله کنند که پول خود را در این شرکت قرار دهند. اکنون ، این طرح وام و وام های امنیتی به نفع معامله گر کار نمی کند. به عنوان وام گیرنده سهام ، معامله گر ما لوکس برای انتظار این پیشرفت ندارد. یک دوره تصدی وجود دارد که در آن او باید سهام وام گرفته شده را برگرداند. در همین حال ، در داخل دوره تصدی ، معامله گر باید نرخ بهره قابل اجرا را بپردازد. بنابراین ، او در دو جبهه ضرر خواهد کرد. ضرر پیش فرض از سود پرداخت شده برای وام سهام خواهد بود. اگر معامله گر سهام را در بازار آزاد فروخته باشد ، به امید خرید دوباره آن با نرخ ارزان تر ، اکنون باید آن را با نرخ بالاتر خریداری کند زیرا او نیاز به بازگشت سهام وام گرفته شده دارد. این تفاوت از دست دادن ثانویه او خواهد بود.

برای افزایش خطرات مرتبط ، وام سهام و وام گرفتن عملی است که به طور معمول در بین بازرگانان با تجربه تر و تحمل ریسک بیشتر دیده می شود.