بازارهای آب و تجارت

آب در حوضه مور ی-دارلینگ را می توان به طور دائم یا موقت خریداری و فروخت.

این آب در بازارها معامله می شود - در حوضه ها ، بین حوضه ها (در صورت امکان) یا در امتداد سیستم های رودخانه. این شکل از تجارت به کاربران آب اجازه می دهد تا در پاسخ به نیازهای فردی خود آب بخرند و بفروشند. تجارت آب به ابزاری اساسی برای تجارت برای بسیاری از آبیاری ها تبدیل شده است.

اکثر آب معامله شده در حوضه مور ی-دارلینگ آب سطحی است ، اما برخی از آبهای زیرزمینی نیز تجارت می کنند.

حقایق کلیدی

تجارت آب به کشاورزان حوضه مور ی-دارلینگ کمک می کند تا از آب استفاده بیشتری کنند و به مدیریت پایدار آب کمک کنند.

کشاورزی آبیاری در حوضه حدود 60 ٪ از آب موجود استرالیا را مصرف می کند.

بازارهای آب انگیزه هایی را برای انتقال آب به مصارف با ارزش بالاتر ایجاد می کنند.

در طول سال ، در پاسخ به عواملی مانند بارندگی و میزان ذخیره ، آب توزیع می شود (یا "اختصاص داده شده").

هنگامی که آب به یک دارنده حق اختصاص داده می شود ، آنها قادر به استفاده از آن در صورت لزوم هستند - این تصمیم تجاری آنها برای تصمیم گیری است.

بیش از 150 کلاس از حق آب در حوضه وجود دارد.

تجارت آب در حوضه سالانه حدود 2 میلیارد دلار ارزش دارد.

بازارهای آب استفاده از آب کارآمدتر را در حوضه مور ی-دارلینگ تشویق می کنند زیرا می توان در این بازارها خریداری و تخصیص آب خریداری و به فروش رساند.

برای فروشندگان و خریداران ، تجارت آب می تواند باعث افزایش بهره وری ، انتخاب و انعطاف پذیری در تصمیم گیری در تجارت و کاهش خطر شود.

دولت های نیو ساوت ولز ، کوئینزلند ، استرالیا جنوبی و دولت های ویکتوریا در درجه اول مسئولیت مدیریت بازارهای آب را بر عهده دارند و هر ایالت روند و قوانینی خود را برای تخصیص آب دارد.

اپراتورهای زیرساخت آبیاری قوانین تجارت را در شبکه های خود ایجاد و حفظ می کنند.

تجارت آب

تجارت آب به دارندگان آب اجازه می دهد تا تصمیم بگیرند که آیا در یک زمان خاص نیاز به خرید یا فروش آب دارند. دو نوع تجارت آب وجود دارد:

• تجارت دائمی تجارت حق آب است (معروف به "تجارت حق"). به عنوان مثال ، اگر یک دارنده حق حق آب خود را به طور دائم فروخته باشد.
• تجارت موقت تجارت سالانه تخصیص آب (معروف به "تجارت تخصیص") است. به عنوان مثال ، یک دارنده حق می تواند بر اساس مدل تجاری خود ، در هر فصلی تخصیص خود را تجارت کند.

هرکسی که دارای حقوق/حق آب باشد ، ممکن است این موارد را آزادانه تجارت کند ، مگر در مواردی که محدودیت های جسمی (مانند جغرافیا یا عدم ارتباط با سیستم) یا ملاحظات سیستم آبرسانی محدود شود.

قیمت آب منعکس کننده عوامل عرضه و تقاضا است. در مناطق و نوع حقوق و با زمان متفاوت است.

اداره حوضه مور ی-دارلینگ (MDBA) تجارت آب عادلانه ، سازگار و شفاف را در سراسر سیستم مور ی-دارلینگ تسهیل می کند. این اطلاعات در مورد تجارت آب و کار ارائه می دهد.

حق آب ، تخصیص و استفاده

حقوقی

حق آب حق سهم مداوم آب در یک سیستم است.

ارزش مالی یک حق آب توسط بازار آب (که مانند هر بازار آزاد دیگر عمل می کند) تعیین می شود و در معرض تغییر است.

تخصیص آب

تخصیص آب میزان آب توزیع شده به کاربران (دارندگان حق آب) در یک سال آب معین است.

تخصیص در برابر حقوقی با توجه به بارندگی ، ورود به انبارها و میزان آب در حال حاضر ذخیره می شود. تخصیص می تواند در پاسخ به تغییرات در سیستم در طول سال افزایش یابد.

این روش دانش را در مورد زمان دریافت آب و میزان آن به مردم ارائه می دهد ، در حالی که به دولت های ایالت حوضه اجازه می دهد تا از طریق شرایط مختلف آب و هوایی ، در دسترس بودن آب را مدیریت کنند.

مصرف آب

مصرف آب در واقع از آب از آب اختصاص یافته استفاده می شود. هنگامی که آب به یک دارنده حق اختصاص داده می شود ، آنها در صورت لزوم از آن استفاده می کنند - گاهی اوقات آنها فقط از نسبت آب اختصاص داده شده خود استفاده می کنند - به عنوان مثال گاهی اوقات از 30 ٪ ، گاهی اوقات 95 ٪ استفاده می کنند و گاهی اوقات آنها را به سال آب بعدی منتقل می کنند (بسته به قوانین دولت).

این یک تصمیم تجاری فردی است ، جایی که دارندگان حق ، آب و هوا و بارندگی ، چرخه برداشت آنها و برنامه های تجاری خود را در نظر می گیرند.

نقش ها و مسئولیت ها

قوانین اپراتور زیرساخت آبیاری (IIO)

اپراتورهای زیرساخت آبیاری (مانند آبیاری موری) قوانین تجارت را در شبکه آبیاری خود ایجاد و حفظ می کنند. این قوانین از بهره برداری ، نگهداری و حسابداری از معاملات موجود در شبکه های آنها اطمینان می دهند. یک اپراتور زیرساخت آبیاری دارای زیرساخت خدمات آب برای تأمین آب برای هدف اصلی آبیاری است.

قوانین معاملات آب حوضه به IIO نیاز دارد تا قوانین معاملات خود را به ما ارائه دهد تا اطمینان حاصل شود که آنها با برنامه حوضه سازگار هستند.

اداره حوضه مور ی-دارلینگ

MDBA تجارت آب عادلانه ، سازگار و شفاف را در سراسر سیستم مور ی-دارلینگ تسهیل می کند.

بازرس کل انطباق آب

بازرس کل انطباق آب (IGWC) یک نقش نظارتی است. این هدف برای بهبود اعتماد و شفافیت در اجرای برنامه اصلاحات آب حوضه مشترک المنافع ، ارائه سازگاری بیشتر و هماهنگی تنظیم آب در حوضه و تقویت انطباق و اجرای برنامه حوضه است. یکی از اصلی ترین مسئولیت های IGWC ، اجرای انطباق با قوانین معاملات آب حوضه است.

کمیسیون رقابت و مصرف کننده استرالیا (ACCC)

ACCC نقش های نظارت ، اجرای ، مشاوره و تعیین قیمت (در بعضی موارد) را برای قوانین بازار آب و قوانین شارژ آب دارد. طبق قانون آب 2007 ، وزیر دولت استرالیا مسئول آب این قوانین را ایجاد یا تغییر می دهد.

قوانین بازار آب و قوانین شارژ آب:

• با تنظیم ترتیبات تحول در زیرساخت های آبیاری ، حداکثر هزینه خاتمه و برخی از هزینه های مربوط به تجارت ، موانع تجارت را کاهش دهید
• با نیاز به انتشار و ارائه اطلاعات در مورد هزینه ها به مصرف کنندگان آب ، شفافیت قیمت گذاری را بهبود بخشید
• تنظیم نحوه تعیین هزینه اپراتورهای زیرساختی ، در شرایط خاص
• توانایی اپراتورهای زیرساخت در تبعیض در برابر مشتریان خاص را محدود کنید.

ACCC همچنین شکایات مربوط به رفتار ضد رقابتی در صنعت آب و بازارهای آب را در نظر می گیرد و قانون رقابت و مصرف کننده 2010 را اجرا می کند.

اطلاعات بیشتر در مورد این قوانین در وب سایت ACCC در دسترس است.

ACCC تحقیق در مورد بازارهای مربوط به حقوق آب قابل تجارت در حوضه مور ی-دارلینگ انجام داده است. از ACCC خواسته شد گزینه هایی را برای ارتقاء بازارهای مربوط به حقوق آب قابل تجارت ، از جمله گزینه هایی برای تقویت عملکرد ، شفافیت ، تنظیم ، رقابت و کارآیی آنها توصیه کند. گزارش نهایی ACCC در 26 مارس 2021 منتشر شد.

دولت استرالیا توصیه های گزارش نهایی را در نظر خواهد گرفت و یک پاسخ کل دولت را ارائه می دهد.

دولت های حوضه و سرزمین

دولت و سرزمین حوضه مسئول:

• تعیین تخصیص آب
• تدوین سیاست ها و رویه های تجارت
• نظارت بر استفاده از آب
• توسعه برنامه های منابع آب که قوانین به اشتراک گذاری آب بین کاربران و محیط زیست را تعیین می کند
• عملیات تجاری روزانه مانند برنامه های تجاری و مصوبات.

دولت های ایالتی حوضه قوانین معاملات را در ایالت های مربوطه تعیین می کنند. این قوانین باید با برنامه حوضه سازگار باشد و به طور کلی طرح بندی:

• جایی که تجارت بین مکان های مختلف مجاز است
• نحوه انجام معاملات تجاری در ایالت.

این ترتیب با دولت های ایالتی و قلمرو یک محیط تجاری مداوم در آب در حوضه فراهم می کند ، در حالی که هنوز هم توانایی های اپراتور (IIO) ایالات و زیرساخت های آبیاری را در محدود کردن تجارت در صورت لزوم به رسمیت می شناسد.