تجزیه و تحلیل فنی در مقابل بنیادی

هنگام صحبت در مورد تجزیه و تحلیل بازار سهام ، دو مدرسه مختلف افکار وجود دارد که در بین سرمایه گذاران و بازرگانان حاکم است. غالباً معامله گران و سرمایه گذاران ، به ویژه کسانی که تازه وارد دنیای بورس هستند ، در مورد زمان استفاده از تجزیه و تحلیل فنی و چه موقع برای انتخاب تجزیه و تحلیل اساسی ، اشتباه گرفته می شوند.

هر یک از دو روش تجزیه و تحلیل سهام شامل خصوصیات متمایز است که به طور همزمان می توانند بازیکنان خاص بازار را جذب کنند. این امر برای بازرگانان و سرمایه گذاران برای یادگیری تفاوت بین تجزیه و تحلیل فنی و تجزیه و تحلیل اساسی ضروری است. برای توسعه درک هر یک و استفاده از هر دو روش بسیار مهم است.

تجزیه و تحلیل اساسی چیست؟

تجزیه و تحلیل بنیادی بیشتر یک تحلیل دقیق و بررسی عوامل اساسی است. اینها عواملی هستند که بر علاقه اقتصاد ، صنعت به طور کلی و شرکت تأثیر می گذارند. تجزیه و تحلیل اساسی فرایند رمزگشایی و درک ارزش ذاتی سهام یا ارزش ذاتی سهام با تجزیه و تحلیل عوامل مختلف است.

تجزیه و تحلیل اساسی هم عوامل کلان و هم میکرو اقتصادی را در نظر می گیرد. به عبارت دیگر ، تمام عواملی که بر قیمت سهام تأثیر می گذارد ، تجزیه و تحلیل جامع در نظر گرفته می شود. تمام شاخص های کیفی و کمی که می توانند بر قیمت سهام تأثیر بگذارند نیز در نظر گرفته شده است.

برخی از شاخص های کیفی که در نظر گرفته می شود شامل مدل کسب و کار ، دارایی های نامشهود شرکت ، صلاحیت مدیریت ، پایگاه مشتری ، چرخه تجارت سازمان و غیره است. شاخص های کمی که در نظر گرفته می شود شامل نسبت حسابداری ، درآمد سالانه شرکت ، کلسود شرکت و دارایی های ملموس سازمان.

تجزیه و تحلیل فنی چیست؟

از تجزیه و تحلیل فنی بیشتر برای پیش بینی قیمت سهم استفاده می شود. تجزیه و تحلیل فنی بیان می کند که قیمت سهام مبتنی بر تعامل نیروهای تقاضا و عرضه است که در بازار فعالیت می کنند.

تجزیه و تحلیل فنی در درجه اول برای پیش بینی قیمت بازار آینده سهام بر اساس عملکرد گذشته سهام و آمار گذشته سهم استفاده می شود. قیمت سهام مشخص شده است که می بینید که چگونه قیمت سهام در آینده هنگام استفاده از تجزیه و تحلیل فنی تغییر می کند.

این همچنین یکی از تفاوت های اساسی بین تجزیه و تحلیل فنی و تجزیه و تحلیل اساسی است. تحلیلگران فنی محاسبات قیمت خود را بر اساس داده های گسترده شامل قیمت تاریخی سهام ، بازده و حجم تجارت پایه گذاری می کنند. تجزیه و تحلیل فنی مبتنی بر این فرض است که تمام اصول دیگر مؤثر بر قیمت سهام قبلاً به قیمت سهام رسیده و بدون تغییر باقی می مانند.

تفاوت بین تجزیه و تحلیل بنیادی و تجزیه و تحلیل فنی

• تجزیه و تحلیل بنیادی روشی برای تجزیه و تحلیل سهام است که هدف آن شناسایی ارزش ذاتی سهام برای فرصت های بلند مدت است. در حالی که ، از تجزیه و تحلیل فنی برای ارزیابی و پیش بینی قیمت سهام در آینده بر اساس حرکت قیمت و حجم تجارت استفاده می شود. این هدف این است که مشخص شود که چگونه سهام در آینده عملکرد خواهد داشت.
• تحت تکنیک تجزیه و تحلیل بنیادی ، دوره های طولانی تر برای تجزیه و تحلیل سهام در مقایسه با تجزیه و تحلیل فنی استفاده می شود. بنابراین ، تجزیه و تحلیل اساسی توسط سرمایه گذاران که مایل به سرمایه گذاری در سهام هستند که طی چندین سال از نظر ارزش رشد می کنند ، استفاده می شود. از طرف دیگر ، از تجزیه و تحلیل فنی استفاده می شود که تجارت فقط برای کوتاه مدت باشد.
• تجزیه و تحلیل فنی مربوط به تجارت است ، در حالی که تجزیه و تحلیل اساسی با سرمایه گذاری همراه است. از این رو ، این منطقه دیگر است که اختلاف زمانی بین دو رویکرد اساس تمایز بین این دو است. سرمایه گذاران از تجزیه و تحلیل اساسی برای خرید و نگه داشتن سهام یک شرکت استفاده می کنند ، در حالی که معامله گران به عنوان علاقه مند به کسب سود کوتاه مدت به تجزیه و تحلیل فنی متکی هستند.
• تجزیه و تحلیل اساسی با هدف محاسبه ارزش ذاتی واقعی سهام است. در مقابل ، تجزیه و تحلیل فنی ، از طرف دیگر ، هدف از شناسایی زمان مناسب برای ورود یا خروج از بازار است.
• از روش تجزیه و تحلیل اساسی برای تصمیم گیری بر اساس اطلاعات و آماری که ارزیابی می شود استفاده می شود. در مقابل ، تجزیه و تحلیل فنی تصمیم می گیرد که صرفاً براساس روند بازار و قیمت سهام باشد.
• تجزیه و تحلیل اساسی هم داده های موجود و هم گذشته مربوط به عملکرد سهام را در نظر می گیرد. در مقایسه ، روش تجزیه و تحلیل فنی فقط از داده های گذشته مربوط به قیمت سهام استفاده می کند.
• تجزیه و تحلیل اساسی صورتهای مالی را نیز در نظر می گیرد ، در حالی که تجزیه و تحلیل فنی از نمودارها و شاخص ها با حرکات قیمت استفاده می کند.
• ارزش ذاتی سهام با استفاده از تجزیه و تحلیل اساسی را می توان با تجزیه و تحلیل بیانیه درآمد شرکت ، ترازنامه ، بیانیه جریان نقدی ، حاشیه سود ، بازده سهام ، قیمت برای کسب سهم و سایر اقدامات کمی محاسبه کرد. تجزیه و تحلیل فنی به عنوان یک رویکرد برای تجزیه و تحلیل سهام به شاخص ها و نمودارهای فنی ، الگوهای نمودار ، اقدامات قیمت ، مقاومت و پشتیبانی ، تجزیه و تحلیل روند قیمت های آینده و غیره متکی است. مقاومت نقطه ای است که سرمایه گذار معتقد است که قیمت سهام افزایش نمی یابدعلاوه بر این و آماده فروش است. از طرف دیگر ، پشتیبانی نکته ای است که به سرمایه گذاران اطمینان می دهد که قیمت سهام مورد بررسی بیشتر نمی شود و از این رو آماده خرید سهام است.
• تجزیه و تحلیل اساسی برای تجارت موقعیت بلند مدت انجام می شود ، در حالی که ، معامله گران نوسان و معامله گران روز کوتاه مدت از تجزیه و تحلیل فنی استفاده می کنند.
• از تجزیه و تحلیل اساسی برای تصمیم گیری در مورد قیمت آینده سهام بر اساس عملکرد گذشته و حال خود و سودآوری شرکت استفاده می شود. با این حال ، تحت تجزیه و تحلیل فنی ، قیمت های آینده سهام بر اساس نمودارها و شاخص های فنی مشخص می شود.

چه موقع از تجزیه و تحلیل فنی و تجزیه و تحلیل اساسی استفاده کنیم؟

نکته مهم دیگر سردرگمی در بین سرمایه گذاران و بازرگانان این است که تصمیم بگیرید که از کدام یک از دو روش ، یعنی تجزیه و تحلیل اساسی و تجزیه و تحلیل فنی برای تصمیم گیری در بازار سودآور استفاده کنید. سرمایه گذاران در بورس سهام به طور معمول به دو دسته گسترده-سرمایه گذاران بلند مدت و سرمایه گذاران کوتاه مدت طبقه بندی می شوند.

سرمایه گذاران بلند مدت: سرمایه گذاری های بلند مدت در مقایسه با معاملات کوتاه مدت به یک رویکرد تحلیلی تر نیاز دارند. از این رو ، برای این دسته از سرمایه گذاران ، برای انتخاب تکنیک تجزیه و تحلیل اساسی مناسب است. با استفاده از تجزیه و تحلیل بنیادی ، معامله گران سهام با توجه به مدت طولانی سرمایه گذاری ، خود را آموزش می دهند که کدام سهام حداکثر بازده را به همراه دارد. علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل اساسی همچنین خواستار جستجوی جنبه کیفی شرکت است که در تجزیه و تحلیل اساسی انجام می شود و نه در تجزیه و تحلیل فنی.

معاملات کوتاه مدت: همانطور که از نام آن پیداست ، معاملات کوتاه مدت توسط معامله گران برای کسب سود سریع انجام می شود. از این رو ، آنها باید روش تحلیل فنی را انتخاب کنند که پتانسیل درآمد کوتاه مدت امنیت را تعیین می کند. تجزیه و تحلیل فنی مبتنی بر داده های تاریخی کوتاه مدت است ، بنابراین ، نمی توان از آن برای تصمیم گیری های بلند مدت استفاده کرد. بنابراین تجزیه و تحلیل فنی برای معامله گران که مشتاقانه پیش بینی قیمت آینده سهام را بر اساس روند گذشته حرکت قیمت دارند ، مناسب است.

برای نتیجه گیری ، تحت تجزیه و تحلیل اساسی ، سهام توسط سرمایه گذار خریداری می شود که قیمت بازار سهام زیر ارزش ذاتی سهام باشد. در حالی که ، در تجزیه و تحلیل فنی ، یک معامله گر سهام را خریداری می کند وقتی انتظار می رود که سهام در آینده با قیمت نسبتاً بالاتر فروخته شود. از این رو از کدام یک از دو روش استفاده می شود ، از این رو به هدف سرمایه گذاری بستگی دارد و بر اساس این که آیا شما معامله گر برای کوتاه مدت هستید یا می خواهید سهام را بخرید و نگه دارید.< Pan> معاملات کوتاه مدت: همانطور که از نام آن پیداست ، معاملات کوتاه مدت توسط معامله گران برای کسب سود سریع انجام می شود. از این رو ، آنها باید روش تحلیل فنی را انتخاب کنند که پتانسیل درآمد کوتاه مدت امنیت را تعیین می کند. تجزیه و تحلیل فنی مبتنی بر داده های تاریخی کوتاه مدت است ، بنابراین ، نمی توان از آن برای تصمیم گیری های بلند مدت استفاده کرد. بنابراین تجزیه و تحلیل فنی برای معامله گران که مشتاقانه پیش بینی قیمت آینده سهام را بر اساس روند گذشته حرکت قیمت دارند ، مناسب است.